About

THIHA

Thiha Lu Lin (Thiha, the Traveller)
Name.png

Mingalarbar!

I'm Thiha from Myanmar who aspires to travel around the world and learn as much as possible. I share my travel stories here supported by beautiful photos, videos and more. I love travelling to enquire, to hear local stories, to enjoy the nature and of-cause to have fun.

Follow

THIHA

brush1.png
TikTokbrush.png
brush4.png
youtubebrush.png
Subscribe

နေ့စဉ် ပြည်တွင်းပြည်ပ ခရီးသွားသတင်းထူးများအပါအဝင် ခရီးစဉ်လည်ပတ်စရာများအကြောင်းတွေ နဲ့ ဒေသန္တရ ဗဟုသုတအစုံအလင် သိရှိနိုင်ဖို့ အပတ်စဉ်သတင်းလွှာ လေးကို ခုပဲ ရယူလိုက်ပါ။ စာရင်းသွင်းသူများအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး ပုံနှိပ်စာအုပ် "၁၇" ကဗျာနဲ့ဝတ္ထုတိုစာအုပ်ကို လက်ဆောင် ပေးပို့သွားမှာ ဖြစ်တဲ့အပြင် သတင်းလွှာကနေတဆင့် အခမဲ့ခရီးသွားခြင်းအစီအစဉ်တွေ၊ ခရီးသွားလက်ဆောင်တွေ စတဲ့ ထူးခြားအခွင့်အရေးတွေလည်း သိရှိနိုင်ဦးမှာပါ။

ခုပဲ အမည် နဲ့ အီးမေးလ်လိပ်စာထည့်ပြီး စာရင်းသွားလိုက်နိုင်ပါပြီ။

Thanks for submitting!

  • Thiha Lu Lin

ကလောမှာ တောလမ်းလျှောက်တာ သိပ်နာမည်ကြီးနေတယ် (၁)


အရင်က နိုင်ငံခြားသားတွေပဲ လုပ်လေ့လုပ်ထရှိတဲ့ Trekking ကို ခုတော့ တစခန်းထပြီး ပြည်တွင်းခရီးသွားတွေ စိတ်ဝင်စားလာကြတယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ်လုပ်ချင်စိတ်များပြီး လုပ်ဖြစ်သွားတာက လူငယ်ပိုင်းတွေပါ။ နိုင်ငံခြားသားတွေ Trekking လုပ်ရင် လူလတ်ပိုင်းနဲ့ သက်ကြီးပိုင်း ပိုများပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့တွေလောက်လည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် သက်ကြီးစိတ် ဝင်လွယ်တာမျိုး မဖြစ်တတ်ကြဘူး။ သူတို့ကို အသက်ကြီးတဲ့လူလို ဆက်ဆံတာမျိုးကို တချို့ဆို မကြိုက်ကြဘူးလေ။ ဒါမျိုးက အခုချိန်မှာ မဖြစ်သေးပေမယ့် ခုလို Trekking ကို စိတ်ဝင်စားတဲ့လူငယ်တွေ သက်ကြီးပိုင်းရောက်လာတဲ့ တစ်နေ့ကျရင်တော့ တခြားနိုင်ငံကလူတွေလိုပဲ တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်ကြဦးမယ်လို့ ကျွန်တော်တော့ ယုံကြည်တယ်။


ဇာတ်လမ်းစတာက သူငယ်ချင်း (၁၀) ယောက်လောက်ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ သွားဖို့လည်း နီးလာရော (၆) ယောက်လောက်က သေချာတယ်လို့ဆိုတယ်။


ဒါနဲ့ ကျွန်တော့ရဲ့ မိတ်ဆွေလည်း ဖြစ်တဲ့ ကလောက နာမည်ကြီး Trekking Guide ဦးဦးရဲ ကလောသား (U U Ye Kalawthar) ကို သွားမယ့်ရက်အတွက် ကြိုတင် ရက်ချိန်းယူတယ်။ သူက ဖေ့စ်ဘွတ်ခ် ကနေ တဆင့် လူသိများလာတဲ့သူမို့ သူ့မှာက ရက်ပြည့်နေတတ်တော့ သေချာပြီဆိုတာနဲ့ ရက်ညှိတယ်။ ဒါတောင် သူအားမယ့်ရက်ကိုလိုက်ပြီး ကိုယ်က ရက်ကို အတိုးအလျော့လုပ်၊ သူကလည်း မိတ်ဆွေမို့ သူ့ရက်ကို အဆင်ပြေဆုံးပြန်ညှိနဲ့ နောက်ဆုံး အောက်တိုဘာလ (၇ - ၈) သေချာသွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကလည်း တစ်ညအိပ်လောက်ဆို တောလမ်းသွားချင်နေတဲ့ အာသီသ ပြေလောက်ပြီလို့ ယူဆလို့ ရွာမှာ တစ်ညအိပ်ဖို့ပဲ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဖြစ်ပါပြီ။ တကယ်သွားမယ့် ရက်နားလည်းနီးရော သူငယ်ချင်း (၄) ယောက်ပဲ ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။ သိပြီးသားလေ။ ဒီအတွက်ပြင်ဆင်ပြီးသားကိုး။ အောက်တိုဘာလ (၆) ရက်နေ့ ည လုမ္ဗနီ အထူးကားနဲ့ ကလောမြို့ကို တက်လာခဲ့တယ်။ ငယ်ငယ်က ကြားဖူးခဲ့တဲ့ "မီးရထားလေးကို ကိုယ်စီးကာ၊ ကလောမြို့လေးကို အလည်ရောက်လာ" ဆိုတဲ့ သီချင်းစာသားလေးက ခေါင်းထဲ ခဏခဏပေါ်လာတယ်။ ခရီးသွားရင် မအိပ်တတ်တဲ့သူမို့ အင်တာနက်သုံးလိုက်၊ သီချင်းနားထောင်လိုက်နဲ့ အရမ်းအိပ်ချင်လာတဲ့ တစ်ချက်အငိုက်မှာ ကလော ရောက်ပါပြီဆိုပြီး ဆင်းမယ့် ကလောဈေးရှေ့ လက်မှတ်ဂိတ်နားရောက်တော့ ယာဉ်အကူမောင် တစ်ဦးက လာနှိုးပါတယ်။ အိပ်မှုန်စုံမွှားနဲ့ပဲ အဝတ်အိတ်တွေရွေးပြီး၊ ကလောဈေးရှေ့ ကားလက်မှတ်ဂိတ်က ညလုံးပေါက်ဖွင့်တဲ့ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်လေးမှာ သွားထိုင်ပြီး ဦးဦးရဲ ကလောသား ကို စောင့်နေလိုက်တယ်။ အချိန်ကြည့်တော့ မနက် (၄) နာရီ။


တချို့က ကလောမှာ တစ်ရက်အိပ်ပြီး နောက်ရက်မှ တောလမ်းလျှောက်ကြပေမယ့် ကျွန်တော်တို့အစီအစဉ်က ချက်ခြင်း လျှောက်ချင်တာမို့ မနက်ပိုင်း နေစရာ မရှိဖြစ်နေတယ်။ ဦးဦးရဲ ကလောသား က သူ့အိမ်မှာ ခဏနားလို့ရတယ်လို့ ကူညီတာမို့ သူလာခေါ်တာကို စောင့်နေကြတာပါ။ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ထဲမှာ နိုင်ငံခြားသားတွေ တော်တော်များများရှိနေပြီး၊ ဒေသခံ ဆိုင်ကယ်ဆရာတွေလည်း များပါတယ်။ ခဏကြာတော့ ဦးဦးရဲ ကလောသား ရောက်လာပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ တောလမ်းလျှောက်မယ့် ညီမငယ် နှစ်ယောက် ရှိလို့ သူတို့ကား မရောက်သေးတဲ့အတွက် ဆက်စောင့်ကြမယ်ဆိုတာနဲ့ ကျွန်တော်က သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ သူနဲ့ကို မိတ်ဆက်ပေးပြီး ရောက်တတ်ရာရာ ပြောလို့ ဆက်စောင့်ကြပေမယ့် သူတို့စီးလာတဲ့ကားက နောက်ကျနေတာကြောင့် ဦးဦးရဲ ကလောသားက ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ကို သူ့အိမ်ကို ကားနဲ့ တစ်ခေါက် ပို့ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။


သူတို့အိမ်ရဲ့ ဧည့်ခန်းမှာ ကျွန်တော်တို့ (၄) ယောက်စာ အိပ်ရာလေးပြင်ထားပြီး ခေါင်းအုံး၊ စောင်တွေ အသင့်ချပေးထားတော့ အတော်လေး အားနာသွားရတယ်။ အိပ်ဖို့သာပြင်တယ် အိပ်လို့က မပျော်တော့လို့ အချင်းချင်း စရင်း နောက်ရင်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့နဲ့ အတူလျှောက်မယ်ဆိုတဲ့ ညီမ (၂) ယောက် ရောက်လာလို့ သူတို့ကို အခန်းတစ်ခုမှာ နားဖို့ စီစဉ်ပေးတယ်။ မနက် (၆) နာရီလောက်မှာ ဦးဦးရဲ ကလောသား က သူတို့အိမ်က ကိုယ်တိုင်ကြော်တဲ့ အီကြာကွေး ပူပူလေးကို ကော်ဖီနွေးနွေးနဲ့ ဧည့်ခံတော့ ဗိုက်ဆာဆာနဲ့ ကျွန်တော်တို့တွေ အပီဆွဲပေါ့။ ပြီးတာနဲ့ ရေမိုးချိုးပြင်ဆင်ပြီး တောလမ်းလျှောက်ဖို့ အသင့်အနေအထားဖြစ်သွားကြတယ်။


ကလောမှာ Trekking လုပ်မယ်ဆိုရင် အလှပြဖို့အတွက် ထူထဲနေတာတွေ၊ တိုလွန်းပြတ်လွန်းတာတွေ မလိုအပ်ဘဲ မဝတ်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဖိနပ်အကောင်းစားတွေလည်း သယ်မလာပါနဲ့ (မိုးတွင်းကာလဆို ပိုသတိထားရပါမယ်)။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်နိုင်သမျှ ဖြစ်အောင် ဝတ်ဆင်ဖို့လိုပါတယ်။ ကိုယ်က လျှောက်နေကျလူမျိုးမဟုတ်ရင် ကျောပိုးအိတ်ထဲ မလိုအပ်ဘဲ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး သယ်မသွားပါနဲ့။ ရွာမှာ တစ်ညအိပ်စာအတွက် လုံလောက်တဲ့ အဝတ်အစား (သယ်လို့ပေါ့မယ့်ဟာလေးတွေ) နဲ့ ဆေး၊ အသုံးအဆောင်လောက်ပဲ သယ်ပါ။ တကယ်သယ်နိုင်လို့ သယ်တာကိုတော့ အားပေးပါတယ်။ မဟုတ်ရင် လမ်းမှာ လွှင့်ပစ်ချင်စိတ်ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။ မြက်ရှနိုင်လို့ အတိုလေးတွေ ဝတ်တာ သတိထားဖို့လိုပါတယ်။ အရမ်းကျပ်တဲ့ဘောင်းဘီတွေက ပေါင်ပွန်းတာမျိုးဖြစ်စေနိုင်တဲ့အပြင် ကျော်ရ လွှားရ ကုတ်ဖဲ့တက်ရတဲ့ နေရာတွေလည်း ရှိလို့ ဒါမျိုးကိုလည်း ရှောင်သင့်ပါတယ်။ ဦးထုပ်တော့ လိုအပ်ပါတယ်။ လက်ရှည်အင်္ကျီလည်း ဝတ်သင့်တယ်။ နေလောင်နိုင်ချေအရမ်းများပါတယ်။ တစ်နေ့လုံး လမ်းလျှောက်နေရမယ်ဆိုတာရယ်၊ သစ်ပင်ကြီးတွေအောက် သွားနေရမှာမဟုတ်ဘူး ဆိုတာလေး ကြိုတွေးထားပါ။ ဆေးကတော့ အစာကြေဆေး၊ အကိုက်အခဲပျောက်ဆေး နဲ့ ဒါဏ်ကြေဆေးတွေလောက်ဆို ရပါပြီ။ ဓါတ်ပုံရိုက်တာ အရမ်းစိတ်ဝင်စားသူတွေအတွက်ကတော့ တစ်လမ်းလုံးက မှတ်တမ်းတင်မဆုံးအောင်မို့ အားအပြည့်ဖြည့်သွားပါ။ ဖုန်းအတွက်လည်း အားအပြည့်ဖြည့်ဖို့လိုသလို၊ Power Bank လည်းဆောင်သွားပါ။ ရွာမှာ ဆိုလာမီးပဲ ရှိပါတယ်။ အားသွင်းဖို့အတွက် အဆင်သိပ်မပြေလှပါဘူး။ တစ်ကိုယ်ရည်သုံး ရေချိုးပစ္စည်းနဲ့ အလှကုန်လည်း မမေ့ပါနဲ့လို့။ ကျွန်တော်က ပိုပိုသာသာ ခြင်ကာကွယ်လိမ်းတဲ့ ကရင်မ်ဗူးလေး ယူသွားသေးပေမယ့် မလိုအပ်ခဲ့ဘူး။


မနက်ခင်း (၇) နာရီလောက် အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ဦးဦးရဲ ကလောသား အိမ်ကနေ စီစဉ်ထားတဲ့ ကားလေးနဲ့ ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်း (၄) ယောက်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပေါင်းပြီး လျှောက်မယ်ဆိုတဲ့ အာ