About

THIHA

Thiha Lu Lin (Thiha, the Traveller)
Name.png

Mingalarbar!

I'm Thiha from Myanmar who aspires to travel around the world and learn as much as possible. I share my travel stories here supported by beautiful photos, videos and more. I love travelling to enquire, to hear local stories, to enjoy the nature and of-cause to have fun.

Follow

THIHA

brush1.png
TikTokbrush.png
brush4.png
youtubebrush.png
Subscribe

နေ့စဉ် ပြည်တွင်းပြည်ပ ခရီးသွားသတင်းထူးများအပါအဝင် ခရီးစဉ်လည်ပတ်စရာများအကြောင်းတွေ နဲ့ ဒေသန္တရ ဗဟုသုတအစုံအလင် သိရှိနိုင်ဖို့ အပတ်စဉ်သတင်းလွှာ လေးကို ခုပဲ ရယူလိုက်ပါ။ စာရင်းသွင်းသူများအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး ပုံနှိပ်စာအုပ် "၁၇" ကဗျာနဲ့ဝတ္ထုတိုစာအုပ်ကို လက်ဆောင် ပေးပို့သွားမှာ ဖြစ်တဲ့အပြင် သတင်းလွှာကနေတဆင့် အခမဲ့ခရီးသွားခြင်းအစီအစဉ်တွေ၊ ခရီးသွားလက်ဆောင်တွေ စတဲ့ ထူးခြားအခွင့်အရေးတွေလည်း သိရှိနိုင်ဦးမှာပါ။

ခုပဲ အမည် နဲ့ အီးမေးလ်လိပ်စာထည့်ပြီး စာရင်းသွားလိုက်နိုင်ပါပြီ။

Thanks for submitting!

  • Thiha Lu Lin

ဆန်အိုးကြီးမြို့တော် ပုသိမ် ဆီ

ဧရာဝတီတိုင်းကို ဆန်စပါးပေါများစွာထွက်ရာဒေသမို့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ဆန်အိုးကြီးလို့ ဆိုကြသလို တချို့ကလည်း စပါးကျည်ကြီး လို့ တင်စားကြတယ်။ ဧရာဝတီတိုင်းရဲ့ မြို့တော်လည်း ဖြစ်လို့ ကျွန်တော်ကတော့ ဆန်အိုးကြီးမြို့တော် လို့ တင်စားချင်ပါတယ်။ ပုသိမ်ဆိုတာကလည်း ဆန်စက်တွေနဲ့ ဆန်လှောင်တဲ့ဂိုထောင်တွေ ပေါတဲ့ မြို့တစ်ခုပါ။ ပုသိမ်ကို လည်ဖို့ဆို အချိန်အများကြီးမလိုပါဘူး ဒါပေမဲ့ တစ်ရက်တည်းလည်း မလုံလောက်ပြန်လို့ အနည်းဆုံး တစ်ညအိပ်လေး နားနားနေနေ သွားရောက်လည်ပတ်တာက ပိုပြီး ကောင်းမွန်ပါတယ်။ ပုသိမ်ဟာ ထင်ထားတာထက်တော့ ပိုပြီးတော့ လည်ပတ်ချင်စရာမြို့လေး လို့ ဆိုပါရစေ။


ကစားစရာမြို့လေးနဲ့တူတဲ့ ပုသိမ်

သိပ်ပြီးတော့ ရှည်ရှည်ဝေးဝေး မပြောလိုပါဘူး။ ဒါက ဘယ်မှာ ဖတ်ဖတ် ရှာဖတ်နိုင်တော့ စာရှည်နေမှာစိုးလို့ပါ။ ပုသိမ်မြို့ဆိုတာက ရှေး ဟံသာဝတီ မွန်ဘုရင်တွေ ထီးနန်းစိုက်တဲ့မြို့လို့ဆိုကြတော့ အစဉ်အလာကောင်းခဲ့ပုံပါပဲ။ “သောနတြိန်၊ ပဉ္စမိန်၊ ပုသိမ်တည်သော နှစ်” ဆိုပြီး ပုသိမ်မြို့ အသစ်တည်ထောင်တဲ့ ခုနှစ်ကို မှတ်သားခဲ့တယ်။ မြန်မာလိုဆို ၅၃၆ ခု (ခရစ်နှစ်ဆို ၁၁၇၄) ပါ။ ၁၂၂၁ ခုနှစ်မှာ နန်းတက်တဲ့ ပသီမင်း ကို အစွဲပြဲပြီး ပုသိမ် ဆိုတာ ဖြစ်လာတယ်လို့ ဖတ်ဖူးပါတယ်။ ဝီကီ မှာတော့ ပုဂံ မင်းယဉ်နရသိင်္ခ နဲ့ အိန္ဒိယ ပဋိက္ခရားမင်း နဲ့ စစ်ဖြစ်တဲ့အခါ စစ်ဦးကျတဲ့ ကုသိမရဋ္ဌဒေသ ကို ခံတပ်တည်စေတယ်။ ဗေဒင်သဘောအရ ကုသမ ကနေ ကုသိမ်၊ အဲ့ဒီကနေမှ က နဲ့ သ က ရန်ဂြိုဟ်ဖြစ်လို့ မိတ်ဖက်ဖြစ်တဲ့ ပ နဲ့ သ ကို ပြောင်းရာကနေ ပုသိမ် ဖြစ်လာတယ်လို့ ဆိုပြန်ပါတယ်။



မြို့ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံလေးက ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်မိတယ်။ လမ်းလေးတွေက ကျဉ်းကျဉ်းသေးသေးလေးပေမဲ့ စနစ်ကျတယ်။ လူကူးမျဉ်းကြား နဲ့ လမ်းညွှန်အမှတ်သားလေးတွေကအစ သေးသေးလေးတွေ။ မသိရင် ကိုယ်က ရုပ်ရှင်ရိုက်ဖို့ ဆက်တင်လုပ်ထားတဲ့ မြို့လေးကို ရောက်နေရသလိုပဲ။ အဲ့လို ချစ်စရာပုံလေး ထွက်နေတဲ့ မြို့ပါ။


ရာသီဥတု

ပုသိမ် ရာသီဥတုလေးက ပူစပ်စပ်လေး၊ မိုးတွင်းမှာ မိုးလည်း များတတ်သေးတယ်။ လေတိုက်ရင်တော့ အေးနေပြန်ရော။ မျှတယ်ပဲ ပြောရမယ်။ နွေ နဲ့ ဆောင်းဆိုရင်တော့ ချောင်းသာ၊ ငွေဆောင် သွားကြသူတွေ ဖြတ်သန်းသွားလာကြတာများတဲ့ မြို့လေးပါ။


ဘယ်လိုသွားမလဲ

ကုန်းလမ်းကတော့ အသင့်လျော်ဆုံးပါပဲ။ ကိုယ်ပိုင်ကားနဲ့ဆို ၄ နာရီဝန်းကျင်လောက်ပဲ မောင်းနှင်ရပါတယ်။ အဝေးပြေးကားနဲ့ဆိုရင်လည်း ဒီဝန်းကျင်လောက်ပဲ။ လမ်းကတော့ ကျွန်တော် အရင်နှစ်ရောက်ဖူးတာနဲ့ တခြားစီဖြစ်လောက်အောင် ဒီတလော အတော် ဆိုးရွားကြမ်းတမ်းနေပါတယ်။ ချိုင့်တွေဆိုတာ ဘယ်လိုရှောင်ရှောင် ရှောင်မရလောက်အောင်ပါ။ အဝေးပြေးကားနဲ့ ပုသိမ်ကို သွားလည်မယ်ဆိုရင် ဒေသခံတွေ သဘောကျကြတာက နေလဝင်း နဲ့ ရွှေမင်္ဂလာ ကားတွေပါ။ ကားခ က ၃၅၀၀ ကျပ် ပဲ ပေးရတယ်။ နေလဝင်းက ညနေ ၄ နာရီ နဲ့ ရွှေမင်္ဂလာက ညနေ ၅ နာရီခွဲ နောက်ဆုံးကားထွက်တယ်။ ညပိုင်း သွားဖို့လိုချင်ရင်တော့ ကံထူးအောင် ဆိုတဲ့ကား က ညနေ ၆ခွဲ၊ ၇ခွဲ၊ ၈ခွဲ တွေမှာ ထွက်လို့ အဆင်ပြေတယ်။ သူက နေ့ပိုင်းသွားမယ်ဆိုရင်တော့ ခုံနဲ့ လူတင်တဲ့အနေအထားက ရှေ့နှစ်ကားလောက် အဆင်မချောဘူး။ ညပိုင်း အားချင်းသွားလိုသူတွေကတော့ ဒီကားနဲ့ အဆင်ပြေတယ်။ ကားခ ကတော့ ၅၀၀၀ ကျပ် ပါ။


မြို့ထဲမှာလည်မလား

မြို့က အရမ်းမကျယ်တော့ မြို့ထဲနားက ဟိုတယ်မှာတည်းရင် လမ်းလေးလျှောက်သွားပြီး ကြည့်တာ ပိုနှံ့နှံ့ရောက်နိုင်တယ်။ ကိုယ်ပိုင်ကားနဲ့က အရမ်းအဆင်ပြေပေမဲ့ လမ်းလေးတွေက ကျဉ်းတော့ U-Turn ဂငယ်ကွေ့ဆို အတော် ကွေ့ယူရတတ်တယ်။ ဆိုင်ကယ် ကယ်ရီလေးတွေလည်း ရှိတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။


လည်ပတ်စရာ ပုသိမ်မှာ

မြို့က သေးသေးကျစ်ကျစ်ရှိတယ်။ ခရီးသွားရာသီချိန်မဟုတ်ရင် လူလည်း သိပ်မရှုပ်ဘူး။ ခရီးသွားရာသီဆိုရင်တော့ ချောင်းသာ၊ ငွေဆောင် လာတဲ့ ကားတွေရဲ့ ခရီးတစ်ထောက်နားရင်း လည်ပတ်ရာ မြို့လေး အဖြစ် စည်ကားပါတယ်။ အမှိုက်နည်းတာလေး သတိထားမိတယ်။ ခုတလောမှ ပြင်ဆင်ထားတာလား မသိဘူး၊ လမ်းမီးတိုင်လေးတွေ၊ လမ်းလေးတွေက လှနေတယ်။ ပုသိမ်မြို့ကို စဝင်လာကတည်းက လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်အကြီးကြီးတစ်ခုက နိုင်ငံခြားဆန်ဆန်လေး မြင်ရတယ်။ ငွေဆောင် ချောင်းသာ သွားမယ်ဆို ညာဘက်ကွေ့၊ ပုသိမ်မြို့ဆို ဘယ်ဘက်ကွေ့ဆိုပြီး လမ်းညွှန်ပြထားတာ ရှင်းလင်းလှပပါတယ်။

ပုသိမ်မှာတော့ အရမ်းထူးခြားတဲ့ အပန်းဖြေနေရာမျိုး မရှိပေမဲ့ ဘုရားဖူးဖို့၊ စားသောက်ဖို့နဲ့ လူငယ်ကြိုက်နေရာ အနည်းငယ်က သူ့ဒေသနဲ့သူ စည်ကားလှပနေပါတယ်။ သွားလည်ကြည့်ရအောင် -


ရွှေမုဋ္ဌောဘုရား

ပုသိမ်မြို့လယ်မှာ ရှိလို့ သွားရ လာရ လွယ်ကူပါတယ်။ နီးစပ်ရာ စောင်းတန်းကနေ ဘုရားကို သွားရောက်လည်ပတ်ဖူးမြော်နိုင်တယ်။ မြို့မဈေးကြီးနဲ့လည်း နီးတယ်။ ဘုရားပတ်လည်က ဆိုင်ခန်းလေးတွေနဲ့မို့ အမြဲ စည်ကားနေတတ်တယ်။ ဒီစေတီကိုတော့ သီရိဓမ္မာသောကမင်း က တည်ထားခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။ အရင်က ရွှေအာဏာစေတီလို့ ခေါ်ရာက အလောင်းစည်သူမင်းကြီး ၄၅၇ ခုနှစ်မှာ ပြန်ပြင်လိုက်တဲ့နောက် ထူပါရုံစေတီ လို့ ခေါ်တွင်စေခဲ့တယ်။ ၆၂၅ ခုနှစ် သမုဒ္ဒဃောသမင်း နဲ့ ဥမ္မာဒန္တီ မိဖုရားတို့ တိုးချဲ့တည်ဆောက်ပြီးတဲ့အခါမှ ရွှေမုဋ္ဌော ဆိုပြီး ပြောင်းလဲ ခေါ်ဆိုခဲ့ကြတယ်လို့ ဖတ်ဖူးပါတယ်။

ဘုရားကြီးကို ဓါတ်ပုံရိုက်တဲ့အခါ တနင်္ဂနွေထောင့် နေရာလေးက အတော်အဆင်ပြေတာ သတိပြုမိတယ်။ အတွင်းဘက်မှာလည်း ထူးခြားတဲ့နေရာလေးတွေမှာ ဘုရားလည်း ဖူး၊ ဓါတ်ပုံလည်း ရိုက်နိုင်သေးတယ်။ ဖားက မြွေကို မြိုတဲ့ ရုပ်တုနဲ့ ညောင်ပင်ကိုတော့ တချို့လည်း သူ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့သူ ပူဇော်ပသမှုတွေ လုပ်ကြပါတယ်။ ရေလောင်းကြတယ်။ ကျွန်တော် သွားခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်လောက်က ဒီနေရာကို တစ်ခု သဘောမကျတာကတော့ ဓါတ်ပုံရိုက်ရင် အလှူငွေ အတင်းထည့်ခိုင်းတာပါပဲ။ ခုတစ်ခေါက် ပြန်ရောက်တော့ အဲ့လို ပြောမဲ့ အတင်းရေလောင်းခိုင်းသူတွေ မတွေ့ရတော့ဘူး။


လေးကျွန်းရန်အောင် ဖောင်တော်ဦးစေတီ

ဒီနေရာကိုတော့ နည်းနည်း ခပ်လှမ်းလှမ်းသွားရတယ်။ ရေကြည်ဦးအရပ်မှာ ရှိတာပါ။ လူလည်းနည်းနည်းပြတ်လို့ နေ့ပိုင်း သွားလည်ဖို့ ပိုပြီး သင့်လျော်ပါတယ်။ ဒီနေရာကို တချို့ကလည်း ဖောင်တော်ဦးဘုရား၊ တချို့ကလည်း ရေကြည်ရေနောက်ဘုရား ဆိုပြီး ခေါ်ကြပါတယ်။ အလောင်းစည်သူမင်းကြီး တိုင်းခန်းလှည့်လည်တော့ ဖောင်တော်ဆိုက်တဲ့အရပ်မှာ စေတီတည်ခဲ့တဲ့ အလေ့ကြောင့် ဖောင်တော်ဦးစေတီ ဖြစ်လာပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားပုံက ပုဂံက ဘုရားစေတီတွေ ပုံစံနဲ့တူတယ်။ ဒါက မူလ ဖောင်တော်ဦးစေတီကို ပြန်ငုံပြီး ဆောက်ထားတဲ့ အပြင်ပိုင်းစေတီပုံစံကို ပြောတာပါ။ အတွင်းမှာ မူလစေတီကို ဖူးရပါမယ်။ အမြဲ မီးမထွန်းထားဘူးလား မသိ၊ ကျွန်တော်ရောက်တဲ့အချိန် လော်စပီကာကနေ တရားခွေ ဖွင့်ထားပေမဲ့ အတွင်းက စေတီကိုတော့ မီး မပေးထားဘူး။ ဖုန်းမီးနဲ့ မနည်းကြည့်ရတယ်။ အတွင်းက ခေတ်အလိုက် ဘုရားဆင်းတုတွေရဲ့ တည်ဆောက်ဟန်ကို လေ့လာနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒီ ဖောင်တော်ဦးစေတီက နှစ်ခါ ငုံပြီး တည်ဆောက်ထားတယ် ဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော် ဖုန်းမီးနဲ့ ထိုးပြီး ဖူးခဲ့ရတာက မူလ ရွှေသင်္ကန်းစေတီဖြစ်ပြီး အလယ်ပစ္စယံမှာ နောက်တဆင့် ထပ်ပြီး တည်ရှိနေပါသေးတယ်။ အပေါ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲတက်လို့ မုခ်ပေါက်တွေကနေ ကြည့်ရင် ဘုရားကြီးကုန်းစေတီနဲ့ ဆင်တူတဲ့ မှန်စီသင်္ကန်း နဲ့ ပထမအကြိမ် ငုံတည်ထားတဲ့ စေတီတော်ကို ထီးတော် စိန်ဖူးတော်အပြည့်နဲ့ ဖူးနိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ တက်ရောက်ရတာ အန္တရာယ်များလို့ တက်ခွင့်တော့ မပြုထားဘူးလို့ သိရပါတယ်။


ဘုရားပုရဝုဏ်အတွင်းမှာ ရေကြည်ကန် နဲ့ ရေနောက်ကန်ဆိုပြီး ကန်နှစ်ကန် ရှိပါတယ်။ အရင်ကတော့ ရေကြည်ကန်ဆိုတဲ့အတိုင်း ကြည်နေပြီး ကပ်လျက်ရှိနေတဲ့ ရေနောက်ကန်ကတော့ အတော်နောက်တယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်။ ကျွန်တော် ရောက်သွားချိန်မှာတော့ နှစ်ကန်စလုံး တူတူပဲ လို့ ထင်မိပါတယ်။ ရေကြည်ရေနောက်ကန် နှစ်ခုက မောင်နှမ နှစ်ယောက်ကို ကိုယ်စားပြုပုံရပါတယ်။ မောင့်ကန်၊ နှမကန် လို့လည်း ကမ္ဗည်းထိုးထားတာတွေ့လို့ပါ။ မောင်နှမ နှစ်ယောက်ရဲ့ နတ်နန်းလည်း တွေ့ကြရပါမယ်။


တဂေါင်း (တကောင်း) မင်္ဂလာမဟာစေတီတော်ကြီး

တကောင်းဘုရားလမ်း ပေါ်မှာ တည်ရှိတဲ့ တကောင်းမင်္ဂလာမဟာစေတီကြီးဆီကိုလည်း လာရောက်လည်ပတ်ဖူးမြော်နိုင်ပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်လောက်က ရောက်တော့ ပြုပြင်ဆဲပဲ။ ခုတော့ အတော်လေး ပြည့်စုံနေပါပြီ။ လျောင်းတော်မူကြီးလည်း ပြီးစီးပြီမို့ သေချာ ဖူးမြင်နိုင်ကြပါပြီ။


ရွှေစည်းခုံစေတီ

ဒီရွှေစည်းခုံစေတီကတော့ မြို့ထဲနဲ့ မဝေးဘူး။ ရွှေမုဋ္ဌောရဲ့ စောင်တန်းတစ်ခု (ယာဉ်ထိန်းရဲစခန်း ရှိတဲ့ဘက်) ကနေ တည့်တည့်သွား လမ်းမကြီးကို ဖြတ်ကူးပြီး သွားရင် ရောက်ပါတယ်။ ရွှေစည်းခုံဘုရားလမ်း လို့ပဲ ခေါ်တယ်။ ထူးထူးခြားခြားရယ် မဟုတ်ပေမဲ့ ထိုင်တော်မူရုပ်ပွားတော်ကြီး ကို လာရောက် ဖူးမြော်ကြတာ များပါတယ်။


ရှေ့မှာ နဂါးရုံဘုရားကိုလည်း ဖူးနိုင်ပါဦးမယ်။


ရှေးဟောင်းဘုန်းကြီးကျောင်း ပုဂံကျောင်း

ရွှေစည်းခုံနဲ့ ကပ်လျက်လောက်မှာပဲ ပုဂံကျောင်း လို့ ဆိုကြတဲ့ ရှေးဘုန်းကြီးကျောင်း တစ်ခုကိုလည်း လေ့လာနိုင်ဦးမှာပါ။ ဟိုးအရင်ခေတ် လက်ရာ နဲ့ ဓါတ်ပုံရိုက်ဖို့ သိပ်လှတဲ့နေရာတစ်ခုပါပဲ။


စက်တော်ရာ

ဘိုးဘွားရိပ်သာ ရှိတဲ့လမ်း (ရှေ့မှာ ဘိုးဘွားရုပ်တုရှိ) အတိုင်း အတွင်းကို ဝင်လိုက်ရင် စက်တော်ရာဘုရားတွေကို ဖူးနိုင်ပါတယ်။ လမ်းလေးခြားပြီး အထက်စက်တော်ရာ နဲ့ အောက်စက်တော်ရာ ဆိုပြီး ခေါ်ကြပါတယ်။ အောက်စက်တော်ရာမှာတော့ ခြေတော်ရာကို မှန်ခန်းလေးထဲ ကြည့်မြင်ကြရပါတယ်။ အထက်ဘက်မှာ ဘယ်မှာ ခြေတော်ရာထားလည်း ကျွန်တော် ပြန်စဉ်းစားမရဘူး ဖြစ်နေတယ်။ အထက်စက်တော်ရာဘက်က စေတီဖြူလေးတွေ၊ ရပ်တော်မူတွေနဲ့ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပါတယ်။ ဒီနေရာလေးက ဆိတ်ငြိမ်လို့ ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေ စာမေးပွဲနီးရင် စာလာကျက်ကြတဲ့ နေရာလေးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။


ကုသိနာရုံဗျာဒိတ်ပေးမြတ်စွာဘုရား

ဒီဘုရားကတော့ သူ့ဘုရားပွဲအချိန်ဆို ပွဲတော်ကြီးလိုပဲ စည်ကားပါတယ်။ မြို့နဲ့လည်း မဝေးတဲ့အပြင် ဝန်းကလည်း ကျယ်တော့ ဘုရားပွဲ လုပ်လို့ကောင်းမဲ့နေရာပါပဲ။ ဖွဲ့စည်းထားပုံလေးက အဝေးက ကြည့်ရင် လှေကားလေးတွေနဲ့ သပ်သပ်ရပ်ရပ်လေး ထူးခြားနေပါတယ်။


လောကနန္ဒာ နှီးဘုရား

ရုတ်တရက် ဒီစေတီတော်ကို ကြည့်လိုက်ရင် ပုဂံ ဗူးဘုရားနဲ့ ဆင်ပါတယ်။ ပုသိမ်တံတား ကိုကျော်ပြီး ချောင်းသာ/ငွေဆောင်လမ်းခွဲဘက်ကို ထွက်လာရတယ်။ တိုးဂိတ်ကြေး ပေးရတယ်။ အသွားအပြန်စာ တစ်ခါတည်း ၂၀၀ ကျပ် ဆောင်ခဲ့ရတယ်။ နှီးဘုရားသွားမှာလို့ ပြောရပါတယ်။ ပြီးရင် တိုးဂိတ်အကျော် ဘယ်ဘက်က လမ်းလေးထဲ ချိုးဝင်လိုက်ရတယ်။ အဲ့ဒီကနေမှ တံတားအောက် တည့်တည့်သွားရင် အလိုတော်ပြည့်ဘုရား အဝင် ကားပါကင်နေရာ နဲ့ စားသောက်ဆိုင်လေးတွေကို တွေ့ရပါမယ်။ ညနေဆို လူစည်ပုံရတယ်။ ကျွန်တော်က မနက်ပိုင်းသွားတာမို့ လူရှင်းရှင်းလေး ဖြစ်နေတယ်။ ဘုရားပေါ်ကနေ ပုသိမ်တံတားအလှကို ခံစားရတာလည်း အရသာတစ်မျိုးပါ။ စေတီအတွင်းဘက်မှာ နှီးဘုရားကြီးကို ဖူးမြော်နိုင်ပါသေးတယ်။


မြို့မဈေး

ပုသိမ်မြို့မဈေး ဟာလည်း မြို့ထဲမှာလည်း ရှိနေတော့ အားလုံးရဲ့ အားထားရာလို ဖြစ်နေပြီး အမြဲ စည်ကားနေတယ်။ ဘဏ်နီး၊ ဘုရားနီး နဲ့ ဈေးဝယ်ခြမ်းနေကြတဲ့လူတွေ၊ ပစ္စည်းအသယ်အပို့၊ ကား ဆိုင်ကယ် အကြိုအပို့တွေနဲ့ အတော်ကို စည်ကားနေတတ်ပါတယ်။ မြို့မဈေးမှာရှိနေတဲ့ ချောင်းလေးဆို ကျွန်တော် အသည်းယားတယ်။ လှေလေးနဲ့ ဈေးရောင်းပြီး နိုင်ငံခြားသား စွဲဆောင်ချင်စရာလေး ထင်မိလို့လေ။ ထိုင်းမှာလိုပေါ့။ အင်္ဂလိပ်အစိုးရလက်ထက်ကတော့ အဲ့လို ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်လည်း ပြောကြပါတယ်။ ကျွန်တော် ရောက်တုန်းကတော့ ချောင်းလေးက သန့်ပါတယ်။ အရင်က ပန်းဆေးချောင်း ခေါ်တယ်ဆိုလား ပြောပြသံကြားဖူးတယ်။ ရွှေမုဋ္ဌော ဘုရားလာဖူးလို့ လှူမဲ့ပန်းတွေကို ဒီမှာ ဆေးကြလို့ ဆိုလားပဲ။ ခုတော့ မြောင်းလေးလိုပဲ။