Search
  • Thiha Lu Lin

ဆာဖာရီသဲကႏၲာရေပၚက အမွတ္တရမ်ား

Updated: May 7


ဒူဘိုင္းၿမိဳ႕ကိုေရာက္ရင္ မျဖစ္မေနသြားလည္သင့္တဲ႔ေနရာေတြထဲမွာ Desert Safari (ဆာဖာရီသဲကႏၲာရ) လည္း ပါဝင္ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ျမင္ေလရာရာမွာ သဲေတြ ေတြ႔ေနရတာေတာင္ ငါတို႔က ဘာလို႔ သဲကႏၲာရကို သြားၾကည့္ရဦးမလဲလို႔ ေတြးေကာင္းေတြးမိမယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဆာဖာရီသဲကႏၲာရထဲမွာက သဲေပၚကားစီးရတဲ႔ အရသာထူးကို ေပးစြမ္းႏုိင္တယ္ေလ။ ကိုယ္တိုင္ကားေမာင္းစြန္႔စားခ်င္သူေတြအတြက္လည္း လုပ္ေဆာင္ေပးၾကပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေမာင္းေနက်လူေတြေမာင္းတဲ႔ ကားေပၚမွာပဲ လိုက္စီးလိုက္ပါတယ္။ ဆာဖာရီသဲကႏၲာရေပၚမွာ ခရီးသြားဧည့္သည္ေတြကို လည္ပတ္ပို႔ေဆာင္ခြင့္ရထားတဲ႔ ေအဂ်င္စီ ႏွစ္ခုေလာက္ပဲ ရိွတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အဲ႔ဒီထဲက Arabian Adventures အဖြဲ႔က နာမည္ပိုႀကီးေနတယ္လို႔ သိရလို႔ သူတို႔နဲ႔ ကႏၲာရခရီးစဥ္ကို သြားခြင့္ရခဲ႔တယ္။ ကားက 4 Wheels Drive Land Cruiser ကားေတြပါ။ ဒါမွလည္း အေတာ္ခရီးေပါက္တယ္လို႔ တကယ္စီးၾကည့္ေတာ့ သိရပါတယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ မြန္းလြဲပိုင္းေလာက္မွာမွ ခရီးစဥ္ စတင္ပါတယ္။ ===================================== သဲကႏၲာရခရီးစဥ္ဆိုတာ သဲေတြကိုပဲ သြားၾကည့္တာလား? ===================================== ဒီခရီးစဥ္ထဲမွာ ဒီအစီအစဥ္ေတြပါဝင္ပါတယ္။

  • သဲကႏၲာရထဲမွာ ေနထိုင္က်က္စားၾကတဲ႔ တိရစၧာန္ေလးေတြ ၾကည့္ရမယ္။

  • ေလ႔က်င့္ထားတဲ႔ သိမ္းငွက္ေလးေတြရဲ႕ ျပကြက္ေတြ ၾကည့္ရမယ္။

  • သဲလမ္းေပၚ ရင္သိမ္႔တုန္ ကားစီးႏိုင္မယ္။

  • သဲကႏၲာရထဲက ေနဝင္ခ်ိန္ကို ခံစားၾကည့္ရႈႏုိင္မယ္။

  • ကုလားအုတ္ စီးႏိုင္မယ္။

  • သဲကႏၲာရထဲမွာ ေဒသစာ ဘူေဖးညစာစားမယ္။

  • ႐ိုးရာ Belly အကၾကည့္ရမယ္။

  • သဲေပၚမွာ Skiing လုပ္ၾကည့္ႏိုင္မယ္။

  • ႐ိုးရာဝတ္စံုေတြ ဝတ္ၿပီး ဓါတ္ပံု႐ိုက္ႏုိင္မယ္။

  • ဟနားနဲ႔ ယာယီတက္တူးထိုးႏိုင္မယ္။

  • Shisha သံုးေဆာင္ႏုိင္မယ္။

===================================== သဲကႏၲာရခရီးစဥ္အတြက္ ဘာေတြ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မလဲ? =====================================

  • ခရီးၾကမ္းျဖစ္လို႔ ကားေပၚမွာစီးနင္းခ်ိန္တိုင္း ခါးပတ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ပတ္ဖို႔လိုတယ္။ ကားေမာင္းသူကလည္း အျမဲသတိေပးပါလိမ္႔မယ္။

  • နားေနခ်ိန္ေတြမွာဆိုလည္း ေမာင္းလာေနတဲ႔ ကားေတြနဲ႔ ေဝးေဝးေနဖို႔လိုပါတယ္။

  • တခ်ဳိ႕ကားေတြက အမိုးမပါတဲ႔ကားမ်ဳိးျဖစ္လို႔၊ ဒီလိုကားမ်ဳိး ေရြးခ်ယ္စီးနင္းတယ္ဆိုရင္ ကိုယ္႔ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းအားလံုး အထူးသျဖင့္ လက္၊ ေျခ၊ ေခါင္းတို႔ ကားအတြင္းမွာပဲ ရိွေနရပါမယ္။

  • ဘယ္ တိရစၧာန္နဲ႔ အပင္ေတြကိုမွ Tour Guide ရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ မကိုင္တြယ္ရပါဘူး။ တိရစၧာန္ေတြက ရန္ျပဳလာႏိုင္သလို၊ အပင္တခ်ဳိ႕ကလည္း အဆိပ္ရိွေနတတ္လို႔ပါ။

  • တကယ္လို႔ ကိုယ္လိုက္ပါစီးနင္းတဲ႔ကား သဲကၽြံတာမ်ဳိး ျဖစ္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ လမ္းၫႊန္ရဲ႕ ေျပာၾကားခ်က္ကို လိုက္နာၿပီး ေနထိုင္ျပဳမူဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

  • တခါတေလ ေလျပင္းနဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ႏိုင္လို႔ ဆင္ေျခေလ်ာေနရာမ်ဳိးေတြမွာ ကားရပ္ရင္ ကားတံခါးကို သတိထားၿပီး ဖြင့္/ပိတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။

  • ဆာဖာရီတြင္း သြားလာတဲ႔ လမ္းေၾကာင္းက သတ္မွတ္ထားၿပီး ျဖစ္လို႔ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ ေမာင္းႏွင္ေပးမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ အသိေပးထားပါတယ္။

  • Campsite ေတြမွာ နားေနတဲ႔အခါမွာလည္း သတ္မွတ္ထားတဲ႔ေနရာရဲ႕ ျပင္ပကို ေက်ာ္လြန္သြားလာလည္ပတ္တာမ်ဳိး မလုပ္ရပါဘူး။

  • ဆာဖာရီတြင္းလိုက္ပါမဲ႔ ဧည့္လမ္းၫႊန္ေတြကို ေရွးဦးသူနာျပဳစုနည္းေတြ သင္တန္းေပးအပ္ထားၿပီးျဖစ္တဲ႔အျပင္ အေရးေပၚေဆးေသတၱာကိုလည္း ကားထဲမွာ ထည့္ေပးထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။

  • တကယ္လို႔ သဲကႏၲာရထဲ သြားလာေနတုန္း ေနထိုင္မေကာင္းျဖစ္တာမ်ဳိး (ဆိုလိုတာက အေတာ္ေလး မအီမသာျဖစ္တာမ်ဳိး) ျဖစ္လာရင္ ဧည့္လမ္းၫႊန္ကို ခ်က္ခ်င္း အေၾကာင္းၾကားေပးပါ။

  • ကုလားအုတ္စီးတဲ႔အခါမွာလည္း လက္ကိုင္တန္းကို ေသခ်ာကိုင္စီးၿပီး စီးနင္းေနစဥ္မွာ အစားအေသာက္ေတြ စားေသာက္ေနတာမ်ဳိး မလုပ္ပါနဲ႔။

  • သဲကႏၲာရထဲမွာ တံေတြးေထြးတာ၊ ကြမ္းေသြးေထြးတာ စတဲ႔ကိစၥရပ္ေတြကိုေတာ့ (ဒါက တစ္ၿမိဳ႕လံုးနီးပါးထုတ္ထားတဲ႔စည္းကမ္းပါပဲ) လိုက္နာဖို႔ အထူးလိုအပ္ပါတယ္။ ဒါဏ္ေၾကးလည္း အရမ္းႀကီးပါတယ္။

  • ပုဝါပါးေလးေတြ ယူသြားတာလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ဖုန္နဲ႔ ေနပူဒါဏ္ကို အထိုက္အေလ်ာက္ကာကြယ္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားေတြအတြက္ ဦးထုပ္ေပါ႔။ ေနကာမ်က္မွန္လည္း ယူလာဦးေနာ္။

  • ကားထဲမွာ အရက္ဘီယာေသာက္တာကိုလည္း အတင္းအက်ပ္ ကန္႔ကြက္ထားလို႔ သတိထားၾကပါ။

  • ေရကို ဝဝလင္လင္ ေသာက္ထားပါ။ အသားအေရအတြက္ Sun Cream ေတြ Sun Block ေတြ လိမ္းသင့္ပါတယ္။

  • အမႈိက္ကို လက္လြတ္စပယ္ ပစ္လို႔မရပါဘူး။ ကားေပၚကို အမိႈက္အိတ္ယူသြားရသလို၊ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ေနရာမွာပဲ ပစ္ခြင့္ရိွပါတယ္။

  • ဓါတ္ပံုရိုက္တာကို ခြင့္ျပဳေပမဲ႔ သတိျပဳရမွာက စစ္တပ္နဲ႔ဆက္ႏြယ္ေနတာေတြ၊ စစ္သား၊ လံုျခံဳေရးကင္းေတြ နဲ႔ ေဒသခံအမ်ဳိးသမီးေတြကို ဓါတ္ပံု႐ိုက္ကူးတာကို လံုးဝ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကဖို႔လိုပါတယ္။

===================================== ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ၾကံဳခဲ႔ရတဲ႔ သဲကႏၲာရခရီးစဥ္ အမွတ္တရ =====================================

Dubai Desert ျဖစ္တဲ႔ ဆာဖာရီသဲကႏၲာရထဲကို အေတာ္ေလး ေမာင္းႏွင္ၿပီး သြားရပါတယ္။ ခန္႔မွန္းေျခ ႏွစ္နာရီေလာက္ ေမာင္းၿပီးသြားရသလိုပါပဲ။ ဆာဖာရီသဲကႏၲာရထဲ မဝင္ခင္ 4 Wheels Drive ကားေတြအားလံုးဟာ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ေနရာတစ္ခုမွ ကားဘီးေတြအားလံုးကို ေလေလွ်ာ့ရပါတယ္။ ျပားေအာင္ထိ ေလွ်ာ့တာမဟုတ္ဘဲ၊ သဲထဲမွာ ႐ုန္းကန္ဖို႔လံုေလာက္တဲ႔ပမာဏအထိ ေလွ်ာ့ခ်ရတာျဖစ္ပါတယ္။ အားလံုးၿပီးေတာ့ ခရီးစထြက္ပါတယ္။ ခန္႔မွန္းေျခ ၄၅ မိနစ္ေလာက္ ခရီးစဥ္ရွည္လ်ားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကေလးတစ္ေယာက္ ျမင္ျမင္ရာက အထူးအဆန္းေပါ႔။ သစ္ပင္သစ္ေတာေပါမ်ားစိမ္းစိုတဲ႔ႏုိင္ငံတစ္ခုက လာသူျဖစ္လို႔ ခုလို လြင္တီးေခါင္ သဲဝါဝါနဲ႔ ေကာင္းကင္ျပာပဲ ျမင္ရတာ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ ဆန္းပါတယ္။ လမ္းမွာ သဲကႏၲာရထဲ က်က္စားေလ႔ရိွတဲ႔ ဦးခ်ဳိရွည္နဲ႔ ဆိတ္လိုလို အေကာင္ေတြ ေတြ႔ပါတယ္။ ေမြးထားပံုရတယ္။ အစာခြက္ေတြေတြ႔လို႔ေလ။ ဒီအထိ သဲထဲမွာ ကားေမာင္းတာကလြဲရင္ ဘာမွ မထူးျခားေသးဘူး။

ခဏၾကာေတာ့ သဲကႏၲာရထဲက အိုေအစစ္လို႔ ဆိုႏုိင္တဲ႔ အပင္ပုေလးေတြနဲ႔ စိမ္းစိုစို အရိပ္မ်ားမ်ားေနရာေလးတစ္ခုကို ေရာက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကားေပၚမွာက ကားေမာင္းတဲ႔ ဧည့္လမ္းၫႊန္မပါဘဲ လူ ၅ ေယာက္ ပါတယ္။ အဲ႔လိုပဲ တျခားေသာ ကားေတြမွာလည္း သူ႔အဖြဲ႔နဲ႔သူ လာၾကတယ္။ ကားေတြအားလံုး ဒီေနရာမွာ ခဏရပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း အူလည္လည္နဲ႔ ဆင္းၾကည့္ၾကပါတယ္။ အဆက္မျပတ္ ေလာ္ႀကီးကိုင္ၿပီး ေၾကညာေနတာေတာ့ သဲ႔သဲ႔ၾကားရတယ္။ သိပ္မလွမ္းမကမ္းမွာ ကုလားအုတ္ႏွစ္ေကာင္ကို ပါးစပ္ကို ပိတ္စည္းထားၿပီး ထိုင္ခ်ခိုင္းထားတာေတြ႔ရတယ္။ တစ္ဖြဲ႔ၿပီး တစ္ဖြဲ႔ဝင္ခိုင္းၿပီး ဓါတ္ပံုေတြ ႐ိုက္ခိုင္းတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီလူက သိလိုက္ၿပီေလ။ ၿပီးရင္ ဓါတ္ပံုထုတ္မလားဆိုၿပီး ပိုက္ဆံယူေတာ့မွာကိုး။ ဒါေပမဲ႔လည္း ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ အမွတ္တရေလဆိုၿပီး ႐ိုက္ဖို႔ ဓါတ္ပံုယူဖို႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ စဥ္းစားရတာပါပဲ။ ဒီကေန ျပန္ထြက္ရင္ နားစရာေနရာ မရိွေတာ့လို႔ ဒီေနရာမွာပဲ အိမ္သာ သြားၾကဖို႔ တုိက္တြန္းတယ္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေပါ႔ေလး ဘာေလး သြားထားရေအာင္ဆိုၿပီး သူတို႔ အိမ္သာဆီသို႔လို႔ ၫႊန္ထားတဲ႔ေနရာကို သဲထဲမွာ အေတာ္ေလး ႐ုန္းရင္း သြားလိုက္ရတယ္။ ေရာက္ေတာ့ အိမ္သာက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေနတာ။ ထရံလိုလိုဟာေလးေတြနဲ႔ ကာထားတယ္။ ေယာက်္ားေလး မိန္းကေလး အိမ္သာႏွစ္ျခမ္းခြဲထားေပမဲ႔ အသံေတြက ၾကားေနရတယ္။ ေဘးက ရည္းစားႏွစ္ေယာက္ဆို ဟိုဘက္ ဒီဘက္ကို စေနာက္ၿပီး ေခၚေျပာ ရယ္ေနၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ပါ အလိုလို ေပ်ာ္လာတယ္။ ထရံလိုမ်ဳိးအိမ္သာေပမဲ႔ေနာ္ အတြင္းမွာက အေသအခ်ာလုပ္ထားတာဗ်ား။ ဘိုထိုင္နဲ႔ မက္တပ္ခြက္ေတြနဲ႔ အဆင္ကိုေျပလို႔။ လက္ေဆးကန္ေတြ၊ ဆပ္ျပာေတြလည္း စံုစံုရိွတာ။

အိမ္သာကအထြက္ ဟိုနားဒီနား သဲကမူေပၚေတြ တက္ၾကည့္တယ္။ ဓါတ္ပံုေလွ်ာက္႐ိုက္တယ္။ ခဏၾကာေတာ့ ထိုင္ခံုေလးေတြကို ေကြးေကြးက်ယ္က်ယ္ေလး စီစဥ္ေပးထားတဲ႔ေနရာကေန ပြဲစေတာ့မယ္လို႔ ေၾကညာတာၾကားလိုက္ရတယ္။ ဘာမ်ားျပမလဲ အေျပးအလႊားသြားထိုင္ၾကည့္ေတာ့ ေလ႔က်င့္ေပးထားတဲ႔ သိမ္းငွက္လိမၼာေလးတစ္ေကာင္ကို ဟိုခိုင္း ဒီခိုင္း လုပ္ျပေနတာ။ ဟာသပံုစံေလးျဖစ္ေအာင္ တင္ဆက္သူက လုပ္ျပသြားတယ္။ သိမ္းငွက္ေလးက အေဝးႀကီးပ်ံျပ၊ ခ်က္ခ်င္းလာျပ၊ ပစၥည္းေလးေတြယူျပ နဲ႔ စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတယ္။ ပူေတာ့ပူတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ေလတိုက္ေနလို႔ နည္းနည္းေနလို႔အဆင္ေျပတယ္။ ပြဲေလးက ၁၀ မိနစ္ေတာင္ မၾကာဘူး ၿပီးသြားတယ္။ ၿပီးသြားေတာ့ သိမ္းငွက္နဲ႔ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ခ်င္သူေတြ ႐ိုက္လို႔ရေအာင္ စီစဥ္ေပးတယ္။ ထံုးစံအတုိင္း ပိုက္ဆံလည္း ေကာက္တယ္ေပါ႔ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္က ခုထိ ငွက္ဆိုရင္ စာကေလးကိုေတာင္ ေၾကာက္လို႔ (ဘာျဖစ္မွန္းမသိဘူး ငယ္ငယ္ကတည္းကပဲ) သြားမ႐ိုက္ျဖစ္ပါဘူး။

ပြဲေလးၿပီးတာနဲ႔ ကိုယ္႔ကားေပၚကိုယ္အျမန္တက္ၿပီး... ကဲ ဒီမွာတင္ ဇာတ္ၾကမ္းကား စ႐ိုက္ရပါေတာ့တယ္။ တကယ္ကို ကၽြန္ေတာ္ေလ ဆာဖာရီထဲသြားတာ အဲ႔လိုကားေတြေမာင္းတယ္လို႔ ေခါင္းထဲ ႀကိဳမေတြးမိထားတာ။ ကားရဲ႕ ပထမတန္းမွာ ကားေမာင္းသူနဲ႔ ေဘးမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔က ေမာင္ေအာင္ေဇာ္ ထိုင္တယ္။ အလယ္တန္းမွာက ထင္ထင္ နဲ႔ သီရိ တို႔ထုိင္ၾကတယ္။ ကိုဟံသာ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ေနာက္ဆံုးတန္းထုိင္ရေတာ့ ေရွ႕ကို ကၽြန္ေတာ္က သိပ္မၾကည့္မိဘူး။ သဲကႏၲာရထဲ ဘာျမင္ရမလဲဆိုၿပီး ေဘးကိုပဲ ၾကည့္ေနမိေတာ့ ႐ုတ္တရက္ႀကီး ကားက ေျခာက္ကမ္းပါးကေန တည့္တည့္ထိုးဆင္းက်သြားတဲ႔ ခံစားမႈမ်ဳိး ရလိုက္ေတာ့ လူက လန္႔ေအာ္မိတာ အက်ယ္ႀကီးပဲ။ ကစားကြင္းေတြမွာ ႐ိုလာကိုစတာ မစီးရဲလို႔ စီးေလ႔မရိွတဲ႔ကၽြန္ေတာ္က ခုေတာ့ သဲကႏၲာရထဲမွာ စီးေနရၿပီ။ သဲကႏၲာရထဲက သဲေတာင္ႀကီးေတြေပၚ ခ်က္ခ်င္းတက္ ခ်က္ခ်င္းဆင္းနဲ႔ တစ္ခ်ိန္လံုး စိတ္ေတြလႈပ္ရွား ထိတ္လန္႔ရတဲ႔ အရသာမ်ဳိးကို ေပးေနတယ္။ မ်က္စိထဲမွာ သဲျပင္ႀကီး ႐ုတ္တရက္ေပ်ာက္သြားလိုက္၊ ကားႀကီး တည့္တည့္ထိုးဆင္းသြားတာကို ျမင္ၿပီး ျဖစ္ပါ႔မလားဆိုတဲ႔ ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ေတြက ၁၀ မိနစ္ေလာက္ ဆက္တိုက္ခံစားရတယ္။ ၁၀ မိနစ္လည္းေက်ာ္ေရာ ဒီကိစၥႀကီးက ႐ိုးအီလာၿပီး ေခါင္းေတြမူးေနာက္ အန္ထြက္ခ်င္စိတ္ေတြေပၚလာလို႔ မနည္းစိတ္ထိန္းထားရတယ္။ ခါးပတ္ေတြမ်ား မပတ္ထားမိရင္ ကားထဲမယ္ ဇီးသီးလိွမ္႔သလို ျဖစ္ေနေတာ့မယ္။ ကားဆရာကို မနည္းေတာင္းပန္ရတယ္။ တျခားလမ္းရိွရင္သြားပါလား ငါတို႔ မူးလာလို႔ပါဆိုေတာ့။ အားတက္စရာျပန္ေျပာတယ္။ ဒီလမး္ကပဲ သြားၾကရတယ္တဲ႔။

ဒီဒုကၡကို အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေလး သည္းခံလိုက္တဲ႔ေနာက္မွာ ကားခဏနားတဲ႔ေနရာကို ေရာက္လာပါတယ္။ ေရာက္ၿပီလားလို႔ ျပာျပာသလဲ ကၽြန္ေတာ္ကေမးေတာ့... မေရာက္ေသးဘူး ခဏနားတာဆိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အီလည္လည္နဲ႔ အမူးအေမာေျပေအာင္ ဓါတ္ပံုေတြထြက္႐ိုက္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကားရဲ႕ ေရွ႕က ထြက္သြားတဲ႔ ကားေတြ၊ ေနာက္ကလာတဲ႔ကားေတြာအားလံုးလည္း ဒီသဲဆင္ေျခေလွ်ာေလးမွာ ခဏနားၾကတယ္။ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ၾကတယ္။ အခ်ိန္ခဏျဖဳန္းပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ထင္တာက ဒီေနရာမွာ တစ္ခါတည္း ေနဝင္ခ်ိန္ကို ၾကည့္မလားေပါ႔။ ခဏေနေတာ့ အားလံုး ကားေပၚျပန္တက္ခိုင္းၿပီး ခရီးဆက္မယ္ေျပာတယ္။ အဲဒီခ်ိန္မွာ ကားတစ္စီးက သဲကၽြံေနလို႔ အေတာ္ေလး ႐ုန္းကန္ျပန္တက္ေနတာကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ အဲ႔ဒီခ်ိန္က်မွ ဒီလိုမ်ဳိး သဲကၽြံတာေတြလည္း ျဖစ္တတ္ပါလားလို႔ သိသြားၿပီး နည္းနည္းလန္႔သြားတယ္။ သဲကၽြံေနတဲ႔ကားက ကားဘီးေလးခုစလံုးကို စတီရင္တိုင္အဆံုးေကြ႕ခ်ၿပီး ႐ုန္းတက္ႏုိင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္။ ေနာက္ထပ္ ကားတစ္စီးကလည္း ကူညီေပးဖို႔ အသင့္ေစာင့္ေနတယ္။ ခရီးသြားဧည့္သည္ေတြကေတာ့ ေဘးနားေလးမွာ ေငးၾကည့္ရင္း သူတို႔ကားျပန္တက္လာဖို႔ ရင္ေမာစြာ ေစာင့္ေနၾကေလရဲ႕။

ကားေမာင္းတဲ႔ လမ္းၫႊန္ေျပာတာကေတာ့ သူတို႔က သြားေနက်လမ္းက ခြဲထြက္ရင္ သဲကႏၲာရထဲ မ်က္စိလည္သြားႏုိင္တယ္တဲ႔။ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ခုလည္း သူတို႔က ေနာက္တစ္ေနရာမွာ ေနဝင္ခ်ိန္ ၾကည့္မယ္ဆိုၿပီး ေမာင္းေနတာ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ ဒီေနရာေတြခ်ည္း ျပန္သြားေနသလိုပဲ။ သဲေတာင္ႀကီးေတြေပၚ တက္တယ္။ ေဇာက္ထိုးႀကီးေတြ ျပန္ဆင္းတယ္။ ျပန္တက္တယ္။ ကားကို ဘယ္ေကြ႔ ညာေကြ႕ေမာင္းတယ္။ ျမင္ေနရတဲ႔ ျမင္ကြင္းေတြက ဆင္တူေတြခ်ည္းပဲ။ ခဏၾကာေတာ့ သဲကုန္းတန္းေလး ႏွစ္ခု ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ရိွေနတဲ႔ ေနရာတစ္ခုမွာ ကားေတြအားလံုး ေခါင္းထိုးၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ဆင္းၿပီး သဲကုန္းေတြေပၚတက္လို႔ ေနဝင္ခ်ိန္ကို ေစာင့္ၾကည့္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ေတြက်ေတာ့ ေရွ႕ဘက္က သဲကုန္းတစ္ခုကို ထပ္သြားၾကည့္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း လိုက္ၾကည့္မိတယ္။ ဒီခရီးစဥ္ကိုလာတာ ေဒသခံေတြထက္ ဧည့္သည္ေတြပဲမ်ားလို႔ ေဘးမွာ တ႐ုတ္၊ ကိုးရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ ၿပီးေတာ့ လူျဖဴေတြ၊ ျမန္မာကေတာ့ ခပ္ရွားရွားပဲထင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့ေဘးမွာ ထိုင္ေနတဲ႔ လူျဖဴစံုတြဲကေတာ့ ေနဝင္ခ်ိန္ကို ႐ိုမန္တစ္ ဆန္ဆန္ ၾကည့္ၾကည္ႏူးေနၾကတာ ကိုယ္ေတာ္ ဘယ္သူ႔လြမ္းမွန္းမသိလြမ္းလာတယ္။ ေနကလည္း ၆ နာရီခြဲေလာက္ထိ မဝင္ေသးဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့ဘဝမွာ သဲကႏၲာရထဲက ေနဝင္ခ်ိန္ကို ျမင္ဖူးသြားခဲ႔တဲ႔ အမွတ္တရတစ္ခု တိုးသြားၿပီေပါ႔ေလ။

သဲကႏၲာရထဲမွာ ေနဝင္တာ၊ အလင္းနည္းသြားတာ အေတာ္ေနာက္က်တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညစာစားဖို႔နားမဲ႔ Campsite ကိုေရာက္ေတာ့ ၇ နာရီေလာက္ ရိွေနေပမဲ႔ အလင္းေလးက က်န္ေသးတယ္။ Campsite ရဲ႕ အဝင္မွာ ကုလားအုတ္ေတြ ၁၅ ေကာင္ေလာက္ရိွမယ္ တန္းစီထိုင္ေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခရီးသြားကားေတြလည္း ေဘးဘက္က ကားပါကင္မွာ အသီးသီးထိုးၿပီးတာနဲ႔ ေစာေစာက ကုလားအုတ္ေတြကို စီးဖို႔အတြက္ လူေတြအေျပးအလႊားသြားတန္းစီၾကတာေတြ႔ရတယ္။ ဒီေနရာမွာ ခ်စ္စရာေကာင္းတာက သဲကႏၲာရႀကီးေပၚမွာ ဘာတန္းထိုးထားတာမွ မရိွဘဲ။ ခရီးသြားဧည့္သည္ေတြက စနစ္တက် ေက်ာ္မတက္ဘဲ တန္းစီေနၾကတာကိုပါ။ ခရီးစဥ္အစတုန္းကေတာ့ ကုလားအုတ္ကို အၾကာႀကီးစီးရမယ္ထင္ခဲ႔ေပမဲ႔ တကယ္တမ္းစီးရေတာ့ ဒီအဝန္းအဝိုင္းေလး တစ္ခုမွာ ပတ္ေပးေနတာပါ။ ၁ မိနစ္ေလာက္ပဲ ၾကာမယ္ထင္ပါတယ္။ ကုလားအုတ္စီးတဲ႔အခါ သူ႔ထိုင္ေနတုန္းေက်ာေပၚတက္ေတာ့ အေတာ္ေလး ရင္ခုန္မိတယ္။ တစ္ေကာင္မွာ ႏွစ္ေယာက္ စီးၾကတာ မ်ားတယ္။ ႏွစ္ေယာက္ထိုင္ၿပီးတာနဲ႔ ကုလားအုတ္ကို ထခိုင္းေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ့မွာ ေၾကာက္လိုက္တာ။ အေတာ္ျမင့္သား။ ေရွ႕ေျခေထာက္အရင္ထေတာ့ ကၽြန္ေတာ့မွာ ပက္လက္ႀကီး ေနာက္ကို လန္က်ေတာ့မလိုျဖစ္သြားေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ကုလားအုတ္ဖင္ေနရာမွာ စီးရေတာ့ သူဖင္လႈပ္ေလွ်ာက္တာ ကိုယ္ေလွ်ာက္ေနသလိုပဲ လႈပ္စိလႈပ္စိနဲ႔ ရယ္ရတယ္။ တစ္ပတ္ျပည့္လို႔ ေရာက္လည္းေရာက္ေရာ ကုလားအုတ္ကို ဒူးျပန္ေကြးခိုင္းတယ္။ တိရစၧာန္ဆိုေတာ့ တခါတေလလည္း ေပကပ္ကပ္နဲ႔ေလ။ မေထာက္ခ်င္ေထာက္ခ်င္နဲ႔ေထာက္တယ္။ ေရွ႕ေျခာက္ေထာက္အရင္ေထာင္ေတာ့ လူက ေရွ႕ကို ငိုက္က်ၿပီး ပစ္က်သြားသလဲ မွတ္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့မွာ ေနာက္ေျခေထာက္ခ်တယ္။ ကဲ ဒါလည္း အမွတ္တရပဲေလေနာ္။

ဒါၿပီးေတာ့မွ Campsite ထဲဝင္ၾကည့္တယ္။ Campsite ထဲမွာ ထံုးစံအတုိင္း အမွတ္တရပစၥည္းေရာင္းတဲ႔ဆိုင္ေတြ၊ သိမ္းငွက္နဲ႔ ဓါတ္ပံုတြဲ႐ိုက္ခ်င္သူေတြအတြက္ လုပ္ထားတဲ႔ေနရာေတြ၊ ႐ိုးရာဝတ္စံုဝတ္ၿပီး ဓါတ္ပံု႐ိုက္ႏုိင္တဲ႔ စတူဒီယိုေတြ ရိွေနတယ္။ ဓါတ္ပံုေတာ့ ႐ိုက္ေကာင္းတုိင္း မ႐ိုက္လိုက္နဲ႔ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ့မွာ အမွတ္တရျဖစ္ခ်င္လို႔ဆိုၿပီး သူတို႔အဝတ္အစားနဲ႔ ဓါတ္ပံုစတူဒီယိုထဲ သြား႐ိုက္မိလိုက္တာ ျမန္မာေငြ ၂ သိန္းေက်ာ္ေပးလိုက္ရတယ္။ ဓါတ္ပံု ၁၀ ပံုေလာက္ နဲ႔ Stick တစ္ေခ်ာင္းေပးတယ္။ ခရီးစဥ္ရဲ႕ Package ထဲမွာ ဒီဟာေတြက မပါဘူးေလ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔လည္း ကိုယ္႔စားပြဲေလးကိုယ္ယူၿပီး ဟိုဟိုဒီဒီ လူေတြကို ေငးၾကည့္ၾက၊ ဓါတ္ပံု႐ိုက္ၾကလုပ္တယ္။ အဲ႔ဒီခ်ိန္မွာ ဘီယာ၊ ဝိုင္၊ အေအးေတြ စၿပီး တိုက္ေနၿပီ။ ဒါေလးတစ္ခုေတာ့ေကာင္းတယ္။ ဒီမွာ Free Flow ေသာက္လို႔ရေတာ့ အားပါးတရ အလုအယက္ကို ေသာက္ၾကတာေပါ႔။ ဒူဘိုင္းလိုေနရာမွာ ဒါက ေရႊေလ။ အဆာေျပ Snack ေလးေတြ (တကယ္က အျမည္းေပါ႔) စ ေကၽြးၿပီ။ Campsite ရဲ႕ တစ္ဘက္မွာ Hanna (ဟနား) နဲ႔ လက္တုိ႔၊ လည္ပင္းတို႔မွာ တက္တူးအတု ပံုဆြဲသူေတြကလည္း တန္းစီေနၾကတယ္။ လုပ္ေပးရတဲ႔သူမ်ားေတာ့ ဆြဲေပးရသူလည္း မႏုိင္ေတာ့ဘူး ထင္ရဲ႕။ လက္ရာေတြက ကေလးပန္းခ်ီသာသာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ တစ္ဘက္ျခမ္းမွာေတာ့ သီးသန္႔ေနရာေလးတစ္ခုမွာ လူေတြ သူ႔အဖြဲ႔နဲ႔သူ Shisha သံုးေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ျပန္ခါနီးေလးေတာ့ တစ္အိုး သြားရွဴခဲ႔ၾကေသး။ Flavor ကေတာ့ ေရြးခြင့္မရိွ။ တစ္မ်ဳိးတည္းပဲ။ ေရာက္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္ဘဲ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအစီအစဥ္စတယ္။ ဘာမွထူးထူးျခားျခားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ခါးေလး၊ ဗိုက္ကေလး လႈပ္ၿပီး ကျပသြားတယ္ေပါ႔။ ပိုၿပီးျဖစ္ေစခ်င္တာက တီးတဲ႔သူေတြနဲ႔ ေျမဝိုင္းအကလို ၿမိဳင္ေစခ်င္တာ။ ခုက်ေတာ့ ေကာ္ေဇာနီႀကီးေပၚမွာ ေဘးက မီးတုိင္ေလးေတြၾကား သူတစ္ေယာက္တည္း စပီကာကလာတဲ႔သီခ်င္းနဲ႔ ဒြန္႔ေနတယ္ေလ။ ေဖ်ာ္ေျဖေရးက ဆယ္မိနစ္ေလာက္ပဲ။ သူေလးလည္း ကၿပီးေရာ ညစာဘူေဖးစားဖို႔ ေဆာ္ၾသပါတယ္။ အေျပးေလး သြားယူၾကတယ္။ ေဒသစာေလးေတြ စားရတာ အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ သိုးသားကင္ က သူတို႔လုပ္ေပးတာ မညီႇပဲ စားလို႔ေကာင္းတယ္။ တကယ္လို႔မ်ား အဲ႔ကို လည္ျဖစ္ခဲ႔ရင္ စားေကာင္းတာေလးေတြ ေဈးႀကီးတာေလးေတြ ေရြးစားလွည့္။ ၿပီးရင္ ဦးေအာင္ မ်ားမ်ားႀကိဳယူထား။ ဘူေဖးသာေျပာတယ္။ ခဏေနေတာ့ ကုန္ၿပီတဲ႔။ ဒီဟင္းကေတာ့ ထပ္မျဖည့္ေတာ့ပါဘူးဆိုပဲ။ စကားမစပ္ အဲ႔မွာ ဘီယာ၊ ဝိုင္ေသာက္ရင္ ျမန္မာေလးေတြက ညွက္ေတာ့ အသက္အတည္ျပဳခ်က္ ေမးပါလိမ္႔မယ္ေနာ္။ သူတို႔က အဲ႔ဒါ အရမ္းဂ႐ုစိုက္ၾကတယ္။

သိပ္အခ်ိန္မျဖဳန္းဘဲ ည ၈ နာရီခြဲေလာက္လည္းက် မီးစက္ၿငိမ္းလိုက္တာမ်ဳိးနဲ႔ Campsite ကေန ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ႏွင္ထုတ္ပါလိမ္႔မယ္။ အဲ႔က်ေတာ့ ကိုယ္ေတြလည္း အထာသိၿပီး ကားေပၚျပန္ေျပးတက္တယ္။ လူလည္း အေတာ္ေကာင္းေနၿပီ။ ကားေပၚေရာက္ေတာ့ သတိရသြားၿပီး လာတဲ႔လမ္းအတိုင္း ျပန္ေမာင္းမလား ေမးမိတယ္။ ေတာ္ေသးရဲ႕ အျပန္လမ္းက သက္သက္ပါတဲ႔။ အျပန္လမ္းမွာေတာ့ လာတုန္းကလို တက္လိုက္ဆင္းလိုက္မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ လမ္းတေျဖာင့္တည္း ၿငိမ္႔ၿငိမ္႔ေလး သြားရတယ္။ အခ်ိန္တစ္ခုေတာ့ ေပးၿပီး ဆာဖာရီထဲကေန ျပန္ထြက္ရပါတယ္။ ဒီတစ္ခုလံုးထဲကမထြက္ခင္ အဝင္တုန္းက ခဏရပ္ၿပီး ကားဘီးေလေလွ်ာ့ခဲ႔တဲ႔ေနရာမွာ ကားျပန္ရပ္လို႔ ေလျပန္ထိုးရပါတယ္။ ၿပီးမွ ၿမိဳ႕ထဲကို ျပန္ဝင္ၾကရတယ္။ ၿမိဳ႕ထဲကိုလည္း တေမ႔တေမာျပန္လာရတာမို႔ လူက လမ္းမွာ အေတာ္ အိပ္ငိုက္တယ္။ သြားထားလာထား ေသာက္ထားစားထားေတာ့ ဇိမ္ရစ္တာေပါ႔ေနာ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဈးႀကီးတဲ႔ခရီးစဥ္တစ္ခုျဖစ္ေပမဲ႔ တန္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ယူဆမိပါတယ္။ ဒူဘိုင္းေရာက္ရင္ ဒီ Desert Safari ကိုလည္း မျဖစ္မေန အေရာက္သြားလွည့္ဖို႔ တိုက္တြန္းပါရေစ။ ဒူဘိုင္းကို သြားမယ္ဆိုရင္လည္း Emirates ေလေၾကာင္းလိုင္းနဲ႔ဆို အေတာ္ေလး အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ပါတယ္။ ေပးရတဲ႔ေဈးနဲ႔ ေလယာဥ္ေပၚမွာ ျပန္ရတဲ႔ ဝန္ေဆာင္မႈက ကိုက္ညီပါတယ္လို႔။

#Desert #DesertSafariDubai #Safari #Dubai #TravellinginDubai #UAE #Emirates #FlyEmirates #Traveller #Dinner

About Me

My name is Thiha who aspires to travel and learn as much as possible. I work as a travel blogger, author, event host, master of ceremony and brand endorser.

Read More

© 2020 Idea Landmark Myanmar

Privacy Policy

  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
  • iTunes
  • LinkedIn
  • TikTok
  • Twitter